फिचर

ठूला, ठूला भाँडामा दाल र चामल उम्लिरहेको छ । वरपर चामल र दालका बोरा लडिरहेका छन् । १५ दिन भयो उनले एक छिन पनि फुर्सद नपाएको । तीन दिनदेखि रुघा, खोकी र

चापागाउँ–८ डाँडागाउँका राधेश्याम बस्नेतको घर पनि वैशाख १२ गते आएको विनाशकारी भुकम्पका कारण छिनभरमै ध्वस्त भयो । उनका छिमेकी रितबहादुर थापाको घरले थिचेर मृत्यु भयो । आमा दमको रोगी हुनुहुन्छ

बिहानको पाँच बजे, हर्कबहादुर झिसमिसेमा आँखा मिच्दै उठ्छन् । हातमुख धोएपछि दैनिक नित्यकर्ममा जानुपर्ने उनकोबाध्यता । सात जना परिवारको साँझ बिहानको जाहो गर्न उनलाई धौधौ परिरहेको छ । आरनमा पुग्छन्

संविधानसभा निर्वाचनमा द्वन्द्व पीडितहरूमा उमङ्ग भन्दा आक्रोस बढिरहेको छ । मलिन अनुहारमा आफन्तलाई चाडबाडमा जस्तै गरी निर्वाचनको मुखमा पनि आफ्ना स्वर्गीय पतिलाई कालेश्वरकी हरिमाया तामाङ सम्झन्छिन् । आँखा रसाएका रसाएकै

हातमा कागज लिएर अलमलाई रहेकी छोरीको ताल देखेर उनी अक्क न बक्क परे । उनलाई रिस पनि उठ्यो । पाँच पाँचवर्षस्कूलमा पढेकी छोरी । एउटा तमसुक पढेर सुनाउन भन्दा अटेर

सिन्धुपाल्चोक ठूलोसिरुबारी ६, कोटडाँडाका १८ वर्षीय मिलन चौलागाईलाई बालअधिकारको आधारभूत सवाल बारे अब कसैले बताइरहनु पर्दैन । मिलन १३ वर्षो उमेरदेखि नै बालअधिकार चेतना समूहमा संलग्न भएका हुन् । समूहको अभियान

गाउँमा सबैलाई दशैको रमणीयताले छाए पनि कमला भने टोलाएर माईती घरको आगन बढारदा बढारदै सानो बच्चा टुकुटुकु गर्दै आमाको फरिया समातेर सोध्छ”आमा, आमा, तल्लोघरको सुनीको बाबा त आउनु भएछ । कस्तो राम्रो राम्रो

आज फर्केलान् भोलि फर्केलान् भनेर बाटो हेरेको पनि छ वर्ष पुगिसक्यो । न कतै ज्यानै तलबितल केही भयो कि- बेला बखत यस्तो आशङ्का मनमा नलागेको पनि होइन तर आफैले मनलाई थामथुम

दिउँसोको १२ बजे । हिउँदे खेतीको समय । खेत जोतेर केहीबेर अघिमात्र फुर्किएको थियो ।हल गोरु बाँधेर घरको पेटीमा मानबहादुर के थुचुक्क मात्र बसको थियो, माओवादी कार्यकर्ताहरू आइपुगे उसलाई लिन । बहिनीले

‘बुढेसकालमा छोराले कमाएर पाल्छ कि भन्ने आशा थियो तर के भयो के भयो -‘। रिस्ती गाविस-१ सोतीबेसीका ७१ वर्षीय होमनाथ अधिकारीको बिलौना हो यो । घर-व्यवहार सन्तानको काँधमा सुम्पेर आनन्दसँग बस्ने

‘हामीलाई पैसा हैन, सम्मान चाहिएको छ । पैसा भन्दा आत्मसम्मान र अत्मसन्तुष्टि ठूलो कुरा हो । पीडकलाई कारबाही भए मात्र हामीले कानुनी रूपमा सम्मान पाउने छौं । पीडक जो भए पनि

तत्कालीन शाही नेपाली सेनाको निर्मम कुटाइबाट मने सुनारको मृत्यु भएपछि विधुवा बन्न पुगेकी कमलाको अवस्था झन् दयनिय बन्दै गएको छ । पतिको हत्यापश्चात लामो समयसम्म हातमुख जोर्न समस्या भएपछि कमलाले

जनआन्दोलनमा शहीद भएका परिवारलाई सरकारले क्षतिपूर्ति उपलब्ध गराएको भएपनि सोही अनुसारको सुविधा पाउनबाट बञ्चित भएको उनीहरूले गुनासो गरेका छन् । जनआन्दोलन ०६२/०६३ मा रौतहट जिल्लाका शहीद भएका ताहीर मियाँ अन्सारीलगायतको

चुलामा खाना पाक्दै थियो । बाहिर निस्कन पो के खोजेकी थिइन् उनी त्यत्तिनै बेला आँगनमा उभिरहेको आफ्नो छोराको छातिमाथि एसएलआर बन्दुक तेर्स्याइएको देखिन् । उनको छोरासहित ३७ जना कामदारहरू मृत्युको