फिचर

गोपीकृष्ण भट्टराई घडीले साँझको ८ बजाएको थियो । अशोक पसलमै बसिरहेका थिए । सातआठ जनाको समूह पसलमा आए ।”तपाईसँग केही काम छ। हिड्नुस्,” सो समूहका एक व्यक्तिले अशोकलाई भने । “एकदुई दिनपछि

नवराज पथिक ए बा म आइपुगेँ भन्दै छोरा जुनसुकै बेला घर आउन सक्छ । माओवादी सरकारमा सामेल भइसकेपछि त आज भोलि नै पक्का आउँछ भनेर विश्वास नलागेको पनि होइन । तर ओमबहादुर

भोजराज तिमल्सिना वषौँसम्म आफू जन्मेको हुर्केको ठाउँबाट टाढिएर विस्थापनको दुःख भोग्दै आएका उनीहरूले विस्थापनको यातनाबाट मुक्ति पाउन मृत्यु नै कुर्न पर्‍यो । जीवित रहँदा उनीहरूले आफ्नो गाउँ पर्कन अनेकन प्रयास

दुर्गा थापा न मर्ने बेलामा पत्नीको मुख हेर्न पाइयो, न त काजक्रिया नै गर्न । यो उमेरमा यसरी बिछोड होला भनेर कल्पना समेत गरेको थिइनँ । मर्ने बेलामा एक अँजुली पानी

आनन्द दाहाल कात्तिक २६ गते बिहानै कर्थामा रहेको रातमाटे सामुदायिक वनको क्षेत्रमा अपरिचित मान्छेको चहल पहल बढ्यो । जनजागृति निमावि पनि रहेको सो वन क्षेत्रमा के हुन थाल्यो भनी गाउँलेहरू

भोजराज तिमल्सिना ‘तराईको समस्या समाधान भएको छैन । सरकारी कार्यालयहरूमा पहाडी मुलका कर्मचारी बस्दैनन्’ रौतहटका इन्सेक वर्षपुस्तक प्रतिनिधि विपीन गौतम भन्छन् – १७ घर पहाडे मूलका मानिसहरू विस्थापित भएका छन् । राजनीतिक दलका गतिविधि

गोपीकृष्ण भट्टराई घडीमा रातको दश बजेको थियो । अचानक ढोकामा ढकढक आवाज आयो । चमेलीले ढोका खोलिन् । बाहिर चारपाँच जनाको एक समूह थियो । ‘माणिकलाल जी कहाँ हुनुहुन्छ -‘ उनीहरूले सोधे । चमेलीले

ज्ञानेन्द्र खड्का उनी बिहान उज्यालो नहुंदै आँखा मिच्दै उठ्छिन् । अनि डोको र हंसिया बोकेर गाईलाई घाँस काट्न बारीतिर लाग्छिन् । घरमा आमा पछिको ठूलो जिम्मेवारी उनकै काँधमा छ ।

दिलशोभा पुन आफ्नै घरको बाटो गरी सेनाले गह्रौं झोला बोकाएर लगेको पाँच वर्षबित्न लाग्दा पनि आफ्ना पति घर नर्फकदा प्रत्येक दिनको बिहानमा घर नजिकैको त्यही तेस्रो बाटोतिर हेरेर आँसु झार्छिन्

नवराज पथिक जेठ महिनाको चर्कोघाम । दिउँसोको २ बजेको छ । मन्थलीको गर्मी खप्नै नसकिने खालको छ ।दिउँसो सडकमा निस्कन निक्कै गारो पर्दछ । मानिसहरु काम नपरी दिउँसो सडकमा देखिदैनन्।

रतन रावल विद्या मन्दिर उच्च माविको प्रांगडमा रगतको खालमा एक जना बालक र अधबैसे मानिस ढलिरहेका छन् । मरिसके कि ज्यूउँदै छन् त्यो त उनलाई थाहा छैन । बालक घोप्टो

मुकुन्दराज दहाल घाम छँदै फर्कनु पर्ने सुकमाया तमाङ त्यस दिन पनि घरमा नआउँदा छोराहरू रुँदै, नियास्रो मान्दै निदाइसकेका थिए । माइती गएकी पत्नीको बाटो हेदै बसेका जगबहादुरको छटपटी रातको निश्तब्धताले शान्त

कालीबहादुर मल्ल सुरक्षाकर्मीले पक्राउ गरी लैजाँदै गरेको छोरालाई समात्दै ५० वर्षीया पुतली विष्टले उनीहरुसँग अनुरोध गरिन् । पक्राउ परेको आफ्नो २० वर्षीय छोरा यसै नछुट्ने आमाको मनले जान्यो । सुरक्षाकर्मीका

केशव बोहोरा डडेल्धुरा लामो दिनको शुरुवातको तरखर गर्दे गरेकी जोगबुडा गाविस-४ गजलेगडाकी मधु बुढामगरका लागि ०६१ भदौ १ कालरात्रि बनेर आइपुग्यो । त्यस दिनको घटनाले उनलाई विक्षिप्त झै बनाएको छ

इन्सेक मध्यपश्चिमाञ्चलक्षेत्रीय कार्यालय नेपालगञ्ज । पुस ४ गते सशस्त्र द्वन्द्वका कारण विस्थापित भई बाँके जिल्ला कोहलपुरस्थित किनारनालस्थित विस्थापित क्याम्पमा बस्दै आएका र नेपालगञ्ज वरपर रहेका मुगु जिल्लाका २ सय ७५

युवराज घिमिरे कञ्चनपुर श्रीपुर गाविस २ मैनाहा गाउँमा बस्ने ३२ वर्षीय जंगबहादुर चौधरी ०५९ असोज २ गते साँझ ५ बजेतिर खेतमा धान काटिरहेका थिए । यसैबेला इलाका प्रहरी कार्यालय बेलौरीका

आनन्द दाहाल सिन्धुली कमलामाई नगरपालिका-६ स्थित बाल मन्दिर प्राथमिक विद्यालयका विद्यार्थीहरु विगत आठ वर्षेखि प्रहरीको घेराभित्र बसेर अध्ययन गर्न बाध्य छन् । माओवादी आन्दोलन शुरु भएपछि ०५५ सालबाट सो विद्यालयको

हेमनाथ खतिवडा रसुवा । कात्तिक ३० गते शिर्ष सुन्दा पत्यार नलाग्न सक्छ तर सत्य हो । रसुवा जिल्लाको एकमात्र कारागार अहिले ब्यारेकमा परिणत भएको छ । रसुवा सदरमुकाम धुन्चेमा रहेको

नवराज पथिक रामेछाप अहिले देशमा सरकार व्रि्रोही माओवादी पार्टी बीच युद्वविराम भएको छ । देश दीर्घकालीन शान्तिको दिशामा अगाडि बढिरहेको छ । सबैतिरका गाउँमा मानिसहरूको चहलपहल छ । तर, रामेछाप जिल्लाको

नातिबाबु धिताल २२ साउन ०६३ घर नजिकै प्राथमिक विद्यालय छ तर भोटेनाम्लाङका १२ वर्षीय कल्साङ तामाङ आफ्ना अभिभावकसँगै भेडा गोठालो बनेर दिन बिताउन बाध्य छन् । आफ्नो उमेरका प्रायः साथीहरु