राजु शाक्य एक दशक लामो सशस्त्र द्वन्द्वपछि नेकपा माओवादी सत्तामा पुगिसकेको छ । संविधानसभाको निर्वाचनमार्फत नयाँ नेपाल निर्माण गर्ने संकल्पमा राजनीतिक दलहरु लागिरहेका छन् तर युद्धकालीन समयमा आपराधिक घटनाहरुमा संलग्न
नवराज पथिक सादा पोशाकमा आएका १५/२० जना ०६० कात्तिक २१ गते साँझ ८ बजेतिर बागबजारको एक कोठामा पसे । त्यहाँबाट एक युवकलाई समातेर लग्दै गर्दा युवकका घरबेटीले देखे । उनले
प्रकाश चन्द्र भट्टराई एउटा कोठामा १५ जना जति १२/१५ वर्षीय बालबालिका मुढा बुन्न सिक्दैछन् । ती बालबालिका आफ्नो सोखका लागि यो तालिम लिइरहेका छैनन् । कलम समाउने उमेरमा बाँसका खवटा
केशवबहादुर बोहोरा बाहिर झिमझिम पानी परिरहेको थियो । पसलको बरण्डामा ८-१० जना गाउँलेको समूह आगोमा झुम्मिएर चियाको चुस्की लगाउदै राजनीतिक गफ चुटिरहेका छन् । अलिपर भुइँमा एकजना ५० वर्षजतिका तर
कृष्णबहादुर बिक कुरा हुँदै थियो । उनी जुरुक्क उठे । घरभित्र पसे । थाहा छैन किन हो – उनले कुरा गर्न मन नगरेको जस्तो लाग्यो । मिनेटभरमा उनी घर बाहिर आए ।
रामबहादुर जिसी मैलो कपडा र त्यस्तै झोला बोकेका तथा हातमा लौरो समातेका ५५ वर्षीय मनबहादुर विक आजभोलि बागलुङ बजारमा दौडधुप गरिरहेका देखिन्छन् । उनी कतिबेला जिल्ला प्रशासन कार्यालयमा पुग्छन् त कतिबेला
केशव बोहोरा जोगबुडा गाविस-२ बाङघाटमा ०५९ कात्तिक-६ गते कब्जामा लिई हत्या गरिएका मदन धामी र नरपति चुनाराका परिवारले अन्तिम पटक ०६४ साउन -४ गते दोषीमाथि कारवाही र उचित राहत र क्षतिपूर्तिको
नन्दराम पौडेल खेतमा लहलह धान पाकिरहेको छ, वर्षदिन खाने अन्न खेतमा सडिरहेको छ आफू र परिवारको बास खुला आकास मुनि चउरमा छ । कसैले दया गरे मुखमा माड पर्ने हो मिठो
कृष्ण प्रसाद अधिकारी छोरा र छोरीले बाबा कहाँ गए भनेर सोध्छन्, त्यतिवेला आफ्नै बोली घाँटी अडि्कन्छ । जिन्दगीमा कहिले पनि यस्तो होला भन्ने सोचेको थिइन तर आज भाग्य र दैवले कहाँ
गोपीकृष्ण भट्टराई घडीले साँझको ८ बजाएको थियो । अशोक पसलमै बसिरहेका थिए । सातआठ जनाको समूह पसलमा आए ।”तपाईसँग केही काम छ। हिड्नुस्,” सो समूहका एक व्यक्तिले अशोकलाई भने । “एकदुई दिनपछि
नवराज पथिक ए बा म आइपुगेँ भन्दै छोरा जुनसुकै बेला घर आउन सक्छ । माओवादी सरकारमा सामेल भइसकेपछि त आज भोलि नै पक्का आउँछ भनेर विश्वास नलागेको पनि होइन । तर ओमबहादुर
भोजराज तिमल्सिना वषौँसम्म आफू जन्मेको हुर्केको ठाउँबाट टाढिएर विस्थापनको दुःख भोग्दै आएका उनीहरूले विस्थापनको यातनाबाट मुक्ति पाउन मृत्यु नै कुर्न पर्यो । जीवित रहँदा उनीहरूले आफ्नो गाउँ पर्कन अनेकन प्रयास
दुर्गा थापा न मर्ने बेलामा पत्नीको मुख हेर्न पाइयो, न त काजक्रिया नै गर्न । यो उमेरमा यसरी बिछोड होला भनेर कल्पना समेत गरेको थिइनँ । मर्ने बेलामा एक अँजुली पानी
आनन्द दाहाल कात्तिक २६ गते बिहानै कर्थामा रहेको रातमाटे सामुदायिक वनको क्षेत्रमा अपरिचित मान्छेको चहल पहल बढ्यो । जनजागृति निमावि पनि रहेको सो वन क्षेत्रमा के हुन थाल्यो भनी गाउँलेहरू
भोजराज तिमल्सिना ‘तराईको समस्या समाधान भएको छैन । सरकारी कार्यालयहरूमा पहाडी मुलका कर्मचारी बस्दैनन्’ रौतहटका इन्सेक वर्षपुस्तक प्रतिनिधि विपीन गौतम भन्छन् – १७ घर पहाडे मूलका मानिसहरू विस्थापित भएका छन् । राजनीतिक दलका गतिविधि
गोपीकृष्ण भट्टराई घडीमा रातको दश बजेको थियो । अचानक ढोकामा ढकढक आवाज आयो । चमेलीले ढोका खोलिन् । बाहिर चारपाँच जनाको एक समूह थियो । ‘माणिकलाल जी कहाँ हुनुहुन्छ -‘ उनीहरूले सोधे । चमेलीले
ज्ञानेन्द्र खड्का उनी बिहान उज्यालो नहुंदै आँखा मिच्दै उठ्छिन् । अनि डोको र हंसिया बोकेर गाईलाई घाँस काट्न बारीतिर लाग्छिन् । घरमा आमा पछिको ठूलो जिम्मेवारी उनकै काँधमा छ ।
दिलशोभा पुन आफ्नै घरको बाटो गरी सेनाले गह्रौं झोला बोकाएर लगेको पाँच वर्षबित्न लाग्दा पनि आफ्ना पति घर नर्फकदा प्रत्येक दिनको बिहानमा घर नजिकैको त्यही तेस्रो बाटोतिर हेरेर आँसु झार्छिन्
नवराज पथिक जेठ महिनाको चर्कोघाम । दिउँसोको २ बजेको छ । मन्थलीको गर्मी खप्नै नसकिने खालको छ ।दिउँसो सडकमा निस्कन निक्कै गारो पर्दछ । मानिसहरु काम नपरी दिउँसो सडकमा देखिदैनन्।
रतन रावल विद्या मन्दिर उच्च माविको प्रांगडमा रगतको खालमा एक जना बालक र अधबैसे मानिस ढलिरहेका छन् । मरिसके कि ज्यूउँदै छन् त्यो त उनलाई थाहा छैन । बालक घोप्टो
