वरिपरि अग्ला अग्ला पर्खाल त्यहिमाथि काँडेतार । चिसोमा मुटु काँप्दै, गर्मीमा लथरम्म पसिनाले शरीरपुरै भिजेको । यो दृश्य चार दिवालभित्रको पक्की भवनको महिला बन्दी गृह हो । सुर्खेत कारागारमा ३३
‘दोरम्बा हत्या काण्ड भएको २० वर्ष भयो तर दोषीलाई अझै कानुनी कठघरामा उभ्याउने काम हुन सकेको छैन । सो घटनामा प्रत्यक्ष जोडिएका परिवारहरू न्यायको पर्खाइमा छन् । पीडितहरूले न्यायको आशा
गहभरी आँशु, बोल्दा–बोल्दै थरथरी काँप्ने शरीर, न्याय पाउने आशामा प्रकट हुनु भएकी वीरेन्द्रनगर नपा–३ की इन्द्रकला विष्टले आफ्नो पतिलाई बेपत्ता बनाएको २० वर्षसम्म पनि राज्यले कुनै ठोस् प्रमाण दिन नसकेको
कालिका गाउँपालिका-३ का भीमबहादुर मगर खेतीकै काममा दिन बिताउँछन् । अचेल कृषि श्रमले जीवीका धन्न मुस्किल हुन थालेको छ । उहाँहरू मात्र होइन धेरैले कृषिमा श्रम गरेर जीवीका धान्न निकै
‘दुई दशक बित्न लाग्यो, न लास छ, न सास छ, खबरसम्म पनि पाइएन ।’, आफ्नो छोराको खोजीमा सदरमुकाम चौतारामा भौतारिरहनुभएकी चौतारा सागाचोकगढी नगरपालिका-४, कुबिण्डेकी ७२ वर्षीया तुलसाकुमारी नेपालले उल्लेख गर्नुभयो
कुपोषित बालबालिका र बच्चाका आमा महिलै महिलाहरुको बीचमा चार बर्षे छोरी स्याहार्दै एक जना पुरुष । बालबच्चा स्याहार्नु बाबु को पनि जिम्मेवारी हो । तर सानै दुधे छोरीलाई आमाले छोडेर
आँखामा टिलपिल आँसु, मुहारमा खुशीको रङ्ग अनि हातमा, नेपाली नागरिकता । चम्पादेवी गाउँपालिककी आराती कार्की थापालाई १० वर्ष भन्दा लामो सङ्घर्षपछि नागरिकता पाउँदा कतिबेला खुसीको आँसु खस्यो, थाहै भएन ।
सानो छाप्रोयुक्त घर । घरको पिढीको ह्याण्डिलभरि पुराना लुगा झुण्ड्याइएका छन् । पिढी मैलिएको छ । रातो माटोले पोतिने पिढी नपोतिएको धेरै भएछ । त्यही पिढीको दैलो अगाडिको टेकोमा एकजना
नयन बहादुरलाई बिहान ओछ्यानबाट उठ्नै अप्ठ्यारो छ । धौ–धौ गरि उठ्न बित्तिकै कृतिम खुट्टा र बैशाखीको सहारा लिनु पर्छ । उहाँलाई काम गर्न त परै जावस खाना खान भन्सामा जानै
जुम्लामा यतिखेर धेरैजसो ठाउँमा गाईगोरु मरेका भेटिन्छन् । यहाँका नदी खोलानालामा लम्पी स्किन रोगले मरेका गाईगोरु भेटिने गरेका हुन् । लम्पी स्किन रोगले धेरै पशुचौपाया मरेपछि वातावरण नै प्रदुषित बनेको
उकालो बाटो, खुट्किला चढ्दै उक्लिनु पर्ने संरचना । भौगोलिक विकटता उस्तै । यही अवस्थामा घस्रँदै विद्यालय पुग्छन् कनकासुन्दरी गाउँपालिका– ७ का विवेक कार्की । उहाँको एकतर्फको शरीर पूरै चल्दैन ।
खरले छाएको, ढोका नभएको सानो एउटा झुपडी वरिपरी टेका लगाइएका काठहरु भताभुङ्ग अवस्थामा छन् । ओढ्ने, ओछ्याउने र लुगाफाटा जताततै छरिएका छन् । यही झुपडीमा एक्लै बस्नुहुन्छ, चौकुने गाउँपालिका–७ सान्नेघारीकी
दिनहुँ मेलापात, खेती, गरेर ताजा अन्न तरकारी उब्जाएको झल्झली याद आउँछ । तिरु, गोगने र हाकुको लेकमा हुर्केकी बुटी तामाङले लेकाली जनजीवन छाडेर यसरी भौतारिनु पर्ला भनेर कहिल्यै सोच्नुभएको पनि
मुलुकमा आमूल परिवर्तनका नाममा सञ्चालित दश वर्षे सशस्त्र द्वन्द्व अन्त्य भयो । लोकतान्त्रिक गणतन्त्र घोषणा तथा सङ्घीयता सहितको नयाँ संविधान लागू भएको पनि वर्षौँ बित्यो । तर परिवर्तनका लागि सशस्त्र
२०६३ साल कात्तिक महिना । तिहारको दिन । रामचन्द्र आफ्नो दिदीको हातको टिका लगाएर मामाघर जाने तयारीमा हुनुहुन्थ्यो । कृष्ण गौतम रामचन्द्रका मिल्ने साथी । छिमेकी पनि भएकाले सधैँ जसो
कोशी प्रदेश नामाकरण खारेजको माग गर्दै आन्दोलनरत प्रदेश न.१ पुन नामाङ्कन संयुक्त सङ्घर्ष समितिका कार्यकर्ता र प्रहरीबिच विराटनगरमा जेठ १४ गते झडप भएको छ । झडपमा परी ३० जना प्रहरी,
बिहान अचानक कुञ्चोक गाविस-४ को देउरालीडाँडामा ठूलो आवाजमा बम पड्क्यो । साँढे दश बज्दै गर्दा आएको यो आवाजले गाउँलेहरू त्रसित मात्र भएनन्, साबिक कुन्चोक गाविस-४ की १२ वर्षीया एक अबोध
रामेछापको मन्थली नगरपालिका-१२ गेलुका बासिन्दा खानेपानी कै समस्याले पिरोलिएका छन् । खानेपानी कै लागि रातको निन्द्रा माया मारेका छन् । बेलामा पकाएर खान पाएका छैनन्, बालबालिकाको पढाइ छुटाइएका छन् ।
उत्तरगया गाउँपालिका-५ को खाल्टेमा भूकम्पबाट विस्थापित क्याम्पमा २३ वर्षीया बिरमाया तामाङ बस्दै आउनु भएको छ । उहाँको दुई छोरी र एक छोरा छन् । कान्छी छोरी २० महिना पुग्न लागिन्
जाजरकोट की १५ वर्षीया बालिका २०७८ फागुन ८ गते राति ११ आफ्नै घरमा बलात्कृत भइन् । आर्थिक अवस्था कमजोर भएका कारण उनका बुवा केही समय देखि भारतमा मजदुर गर्दै आउनुभएको
