INSEC Online

📅 २०८३ जेष्ठ २१

फिचर

द्वन्द्वमा बेपत्ता पारिएका परिवारको यथावतै छ पीडा

साबिक पिपलडाँडा गाविस-२ पिँडालुवारी हाल चौतारा सागाचोकगढी नगरपालिका-६ मा बस्दै आउनुभएकी सीता बस्नेत आहिले एक्लो जीवन बिताइरहनु भएको छ । उहाँका एक छोरा र एक छोरी थिए । छोरा नेपाली सेनामा

यार्सागुम्बाको खोजीमा कष्टपूर्ण जिवन बिताउन बाध्य स्थानीय (फोटो फिचर)

अपिहिमाल गाउँपालिका–२ का पार्वती धामी तीन वर्षीय छोरा लिएर अपिको लोलु पुगेकी छिन् । यार्सागुम्बा संकलनको लागि भन्दै वैशाख दोस्रो साता उहाँ लोेलु पुग्नु भएको हो । दुई महिनाको लागि

स्थानीय प्रशासनले डोजर चलाएर घर भत्काउँदा खुल्ला आकाशमुनीको बास (फोटो फिचर)

गोदावरी नगरपालिका–३ चौकीडाँडास्थित बडिमालिका सामुदायिक वन क्षेत्र अतिक्रमण गरी बनाइएका घर टहारा स्थानीय प्रशासन र वन डिभिजन कार्यालयले डोजर चलाएर भत्काउँदा त्यस क्षेत्रमा लामो समयदेखि बसोबास गर्दै आएका वादी समुदायका

द्वन्द्वमा बेपत्ता पारिएका परिवारको पीडाः न सास पाइयो, न लास नै पाइयो

रामेछापको साबिक बेताली गाविस–८ हलुवा हाल गोकुलगङ्गा गाउँपालिका–४ का विपिनकुमार केसीलाई बेपत्ता पारिएको २० वर्ष बित्यो । तर उहाँको कुनै अत्तोपत्तो छैन । परिवारजनले मरे बाँचेको खबर पाउन सकेको छैन

श्रमिक दिवसले छोएन इट्टाभट्टाका मजदुरलाई

अन्तर्राष्ट्रिय श्रमिक दिवस विश्वभर मे १ तारिक भव्य रूपमा मनाइरहँदा भक्तपुरका इट्टाभट्टाका जदुरलाई भने दिवसले छोएन । बिहानदेखि मध्यान्हसम्म इट्टाभट्टामा काम गर्न व्यस्त यहाँका मजदरहरू मध्यान्हपछि परेको वर्षाका कारण झ्याउली

पिपलडाँडाबासीको त्यो कालो रात

२०६२ साल वैशाख १४ गतेको रात । पिपलडाँडाका बासिन्दाहरूले कहिल्यै नबिर्सने त्यो कालो रात । गाउँलाई तीनतिरबाट घेराहालेर तीन सर्वसाधारण माओवादीकै शब्दमा सफाया गरेको रात । गाउँ घेराहाली स्थानीय सर्वसाधारण

विद्यालय नजिकै छैन कहाँ पढ्ने ?

गाउँमा पढाउने विद्यालय भए त नियमित पढ्न जान्थे । तीन वर्षदेखि पाँच वर्षका सात जना देश्या गाउँमा भेटिएका बालबालिका पढ्न जाँदैनन् । विहानको १० बजे विद्यालय खुल्छ तर यहाँ बालबालिका

तिल्पुङका द्वन्द्व पीडित भन्छन्ः त्यो कालो रात सम्झन र पीडकलाई माफी सुन्न चाहन्नौँ

२०५८ साल भदौ १७ गतेको रात । रामेछापको हालको लिखु तामाकोसी गाउँपालिका–७ तिल्पुङवासीले कहिल्यै नबिर्सने रात । घटना भएको २२ वर्ष बित्यो तर पीडित परिवार र गाउँलेको मानसपटलमा अहिले पनि

गिट्टी कुटेर नुनतेलको जोहो

हरेक दिनजसो सल्यानको थारमारे–बडागाउँ–चौरजहारी खडकखण्डको थारमारे नजिकै झिरमारे खोलामा एक हुल महिलाहरु भेटिन्छन् । पिठ्यूँमा डोको बोकेका उनीहरुको हातमा कुटो र हथौँडा हुन्छ । नुनतेलको जोहोका लागि ती महिलाहरु हातमा

रेक्चामा पिउने पानीको अभाव, गाउँ छाड्दै स्थानीय

शहर भन्दा टाढा, सुनसान अनि रमणीय, पहाडको काखैमा एउटा सुन्दर बस्ती छ । त्यो बस्ती हो सुर्खेत जिल्लाको पश्चिम चौकुने गाउँपालिका वडा नं ५ रेक्चा । यही बस्तीमा करिब ८०

अपाङ्गता भएका दम्पतिको लोभलाग्दो ‘स्विट बक्स’ व्यवसाय

जीवनमा केही गर्नलाई अपाङ्गताले छेक्न सक्दैन भन्ने उदाहरण बन्नुभएको छ, वीरेन्द्रनगर नगरपालिका- १० बुदबुँदेका ६८ वर्षीय नन्दप्रसाद चौलागाई । इत्रामखोला पुलबाट दक्षिण पूर्वतर्फ करिव पाँच सय मिटर पर एउटा साधारण घरमा

बालबिवाह र वैदेशिक रोजगारीका कारण सम्बन्ध विच्छेदका मुद्दा बढ्दै

१५ वर्षको उमेरमा धनकुटा नगरपालिका–२ का भूपाल राईसँग प्रेम गरी ०६९ सालमा बालविवाह गर्नु भएकी कोपिला राई अहिले २५ वर्षकी हुनुहुन्छ । भूपाल राई ३० वर्षको हुनुहुन्छ । तर, सोचे

डरले सधैँ पछि पार्‍यो, आत्मविश्वासले जीउन सिकायो ।

घरभन्दा बाहिर निस्कने आँट कहिल्यै आएन । खुसी बाँड्ने र दुःख सुन्ने कोही पनि थिएन् । जीवन परनिर्भर थियो । कहिलेकँही यस्तो लाग्थ्यो जिन्दगी अब यही सम्म हो । कोही

राजधानीकै विद्यालयमा कक्षाकोठा अभाव, बरण्डामा बसेर पढ्न बाध्य विद्यार्थी

विहानको करिब दश बज्न केही मिनेट मात्र बाँकी हुन्छ । हतार हतार ३ जना विद्यार्थी विद्यालयको हाताभित्र प्रवेश गर्छन् । तीनजना विद्यार्थी मध्ये दुई जना सरासर आफ्नो कक्षाकोठामा प्रवेश गर्छन्

त्रिपालमुनि भविष्य खोज्दै कलिला बालबालिका !

कठ्याङ्ग्रिदो जाडो, अत्याधिक चिसोमा त्रिपालमुनि चटाई विच्छाएर कखरा सिक्दैछन्, महाकाली नगरपालिका वडा नम्बर २ स्थित भुवनेश्वरी आधारभूत विद्यालय पण्डारोमा अध्ययनरत कलिला बालबालिकाहरु । गत भदौ २४ गते आएको बाढीका कारण

जीवनभर डुङ्गा तार्ने व्यक्ति नै वारी न पारीका भए !

१० वर्ष अघिसम्म गजवीर बोटेलाई कालीगण्डकी नदीमा डुङ्गा तार्न भ्याइ नभ्याई थियो । बगनासकाली गाउँपालिका–७ दैलातुङका ८२ वर्षीय गजवीर बोटेले आफ्नो जीवनका ६० वर्ष डुङ्गा वारी पारी गरेरै बिताउनु भयो

सानै उमेरमा गरिएको विवाहले लुटिएको खुसी

मलिन अनुहार, सामान्य पोशाक, पछ्यौरीले छोपिएको उनको टाउको । अदालत बाहिरको चौरमा उभिएकी । उनको ध्यान जिल्ला अदालतको झ्यालमा केन्द्रित थियो । दायँबायाँ मानिसहरूको ठुलो हुल थियो तर त्यो हुलभित्र

रातामाटेका स्थानीयको प्रश्न हामीलाई जग्गाधनी पूर्जा किन दिइएन ?

नारायण नगरपालिका–१ रातामाटेका ५७ वर्षीय खड्कबहादुर दमाई जोत्दै गर्नु भएको बारी उहाँका बाजेका पालादेखि कमाउदै आउनुभएको हो । उहाँ पाँच वर्षको हुँदा बाजे बस्ती सरेर आएपछि १० वर्षमा बाजे बित्नुभयो,

अपाङ्गतामैत्री छैन निर्वाचन, ढुक्कले प्रतिनिधि चुन्न पाउँदैनन् दृष्टिविहीन

दैलेखको नारायण नगरपालिका–६ भूर्तिका ओमप्रसाद शर्मा दृष्टिविहीन हुनुहुन्छ । उहाँले पहिलो पटक २०६४ सालमा संविधान सभा सदस्यको निर्वाचनमा भोट दिनुभएको थियो । त्यसयता शर्माले हरेक निर्वाचनमा मतदान गर्दै आउनुभएको छ

हुम्लाबासीको पीडाः स्टेचरको भरमा बिरामी बोक्न बाध्य

हिमाली जिल्ला हुम्ला हालसम्म पनि राष्ट्रिय सडक सञ्जालमा नजोडिदा बिरामीलाई दुईदिन बोकेर सदरमुकामस्थित जिल्ला अस्पताल पुर्‍याउनु पर्ने बाध्यता हुम्लाबासीको अझै हट्न सकेको छैन ।ग्रामिण क्षेत्रका स्वास्थ्य संस्थामा दक्ष स्वास्थ्यकर्मी र