बेनी नगरपालिका–८ को नेप्टेचौर जाने चोकमा बिहानैदेखि ह्वीलचियरमा बसेर ग्राहकको प्रतिक्षा गर्नुहुन्छ ४८ वर्षीय अमरबहादुर दमैले । बेनी नगरपालिका–३ भकिम्लि स्थायी बसोबास रहेका उहाँलाई हरेक दिन ५१ वर्षीया पत्नी जुना
सिमकोट गाउँपालिका–५, तल्लो गाउँकी हाँसु परियारले दुई वर्ष अघि आफ्नो घरमा सिमकोट खानेपानी उपभोक्ता समितिले वितरण गर्ने खानेपानीको धारा जडान गर्नुभयो । सिमकोट तल्लो गाउँका नागरिकले परम्परागत रूपमा प्रयोग गर्दै
घरको डीलभरी शोकाकुल आफन्त र छिमेकी । सेतो बस्त्रभित्र जीउ ओतेकी बसन्ता । काखमा ४८ दिनको शिशु । नजिकै सेतो बस्त्रमै छोरी छिन् । आमा, दिदिको नजिक बिछिप्त बनेकी अर्की
दिनहुँ मेलापात, खेती, गरेर ताजा अन्न तरकारी उब्जाएको झल्झली याद आउँछ । तिरु, गोगने र हाकुको लेकमा हुर्केकी छेजुग्याल्मो तामाङले लेकाली जनजीवन छाडेर यसरी भौतारिनु पर्ला भनेर कहिल्यै सोचेकी थिइनन्
इन्सेक, नेपाल शान्ति संस्था र महिला एकता समाजका प्रतिनिधि सम्मिलित एक टोलीले असोज २१ गते काठमाडौँ र ललितपुरमा बाढीपीडितको अवस्था बुझ्न स्थलगत अवलोकन गरेको छ । टोलीले काठमाडौँको वङ्शीघाटमा बसोबास
‘न सकिन्छ गरी खान, न सकिन्छ मरी जान बुढेसकालैमा हो हो बुढेस कालैमा ।’ बुद्धभुमी नगरपालिका–१, पचकैयाका पटवरी प्रसाद थारु, सावित्री थारुको अवस्था अहिले यही गीतको जस्तै भएको छ ।
‘पोहोर साल खुशी फाट्दा जतन गरी मनले टाले, यसपाली त मनै फाट्यो के ले सिउने के ले टाल्ने हो ?’ काभ्रेपलाञ्चोक जिल्लाको सदरमुकाम धुलिखेल नपा–११ पात्लेखेतका ५५ वर्षीय शिक्षक सदानन्द धिताल असोज १७
बगनासकाली गाउँपालिका–३, नायरनमतलेसकी नौ वर्षीया सोनिया खाम्चाले स्थानीय सिद्धि माविमा कक्षा ४ मा पढ्नुहुन्छ । सोनियाका बुबाको निधन सात वर्ष अघि भइसक्यो । बुबाको निधन भएपछि आमाले पनि अर्कै विवाह
पिँढीमा राखिएका दाउरा छामछुम गर्दै हातले समाउनुभयो । चार/पाँच ओटा मसिना दाउरा संगेलेपछि एउटा हातले दाउरा समाएर अर्को हातले भुइँ छाम्दै घरभित्रको चुलो छेवैमा पुग्नुभयो । सलाइ चुलो छेउमै थियो
‘नेपालको संविधानको भाग ३ को धारा २५ को (१) मा प्रत्येक नागरिकलाई कानुनको अधीनमा रही सम्पत्ति आर्जन गर्ने, भोग गर्ने, बेचबिखन गर्ने, व्यावसायिक लाभ प्राप्त गर्ने र सम्पत्तिको अन्य कारोबार
खरले छाएको घर । त्यही पनि लड्नै लागेको । ढुङ्गामाटोको घरमा २–३ डोको मकै । घर अगाडि फल्दै गरेको कोदो । आफ्नो पाँच जनाको परिवारसहित दुई जना भान्जीहरू समेत घरमा
सैनामैना नगरपालिकाकी विष्णु नेपाली अहिले ३५ वर्षकी हुनुभयो । सानै उमेरमा तत्कालीन अमुवा गाविस-७ का सुरजबहादुर सार्कीसँग विष्णुको प्रेम विवाह भएको थियो । विवाह हुँदा विष्णुको उमेर त्यही १८ वर्षको
जवान छोरा इन्द्रबहादुरलाई २०६० चैत २५ गते सेनाले मारिदिएपछि त्यसै त पीर चिन्ताले गलेका ८० वर्षीय विन्तीराम चौधरी दमले ग्रस्त हुनुहुन्छ । उमेर ढल्कीदै जाँदा सानातिना दुख बिमारले पनि सताइरहन्छन्
बुटवल उपमहानगरपालिका–१०, कालिकानगरकी कलावती केसी ५५ वर्षकी हुनुभयो । १४ वर्षको कलिलो उमेरमा कलावतीको विवाह बुटवल उपमहानगरपालिका सूर्यबहादुर केसीसँग भएको थियो । छोरा नजन्मिएपछि जेठी छोरीको विवाह गरेमा छोरा जन्मन्छ
विवाह गरेको वर्षौँ बित्यो । सन्तान भएनन् । छोरी, छोरा नभए पनि एकले अर्कालाई जोरा त छ नी, भन्दै प्रेमपूर्ण जीवन बिताइरहेका थिए । रोल्पा राङकोट स्थायी घर, तर दाङको
२०५८ सालमा विस्थापित गरिएका आरक्षपीडितहरुको पुनर्स्थापना नगरिएका कारण खुला आकाशमुनि कष्टकर जीवन जिउन बाध्य भएका छन् । वन्यजन्तुको संरक्षणका लागि २३ वर्ष अगाडि सरकारले तत्कालीन शाही शुक्लाफाँटा आरक्षको क्षेत्र विस्तार
बुटवल उपमहानगरपालिका-१० की सरस्वती श्रेष्ठ अहिले ५५ वर्षकी हुनुभयो । मध्यम परिवारमा जन्मेकी सरस्वतीको विवाह नवलपरासी जिल्लाको तत्कालीन रामनगर गाविसका कृष्णकुमार श्रेष्ठसँग भएको थियो । विवाह गरेपछि कृष्ण पत्नी, एक
गुल्मीको मालिका गाउँपालिका–२, दर्लिङ्ग पाटाखर्कका १५ वर्षीय मिथुन बोहोरा च्यानडाँडा माविको कक्षा १० मा पढ्नुहुन्छ । घरबाट डेढ घण्टा हिँडेर विद्यालय पुगिन्छ । पहिरोको त्रासले हप्तादिन भयो निद्रा नपरेको ।
जाजरकोट बारेकोट गाउँपालिका–२ का ७७ वर्षीय दत्ते कामीको पुर्ख्यौली पेसा आरन हो । तर, सात वर्षदेखि उहाँले फामको काम गर्न छोड्नुभयो । कारण बारेकोटमा रहेको फलाम खानी सञ्चालनमा आएको छैन
पञ्चपुरी नगरपालिका–६ का ५० वर्षीय गोपी तिरुवाले आरन व्यवसाय गर्न थालेको २० वर्ष भयो । तर केही वर्ष यता यो व्यवसायमा उहाँको मन कुडिएको छ । आठ वर्ष भयो, उहाँले
