गौशाला नपा–६ फुलकाहामा सञ्चालित जनता आवास कार्यक्रमअन्तर्गत काम सम्पन्न नहुँदा गरीब, दलित र विपन्नलाई झन् समस्या परेको छ ।सहरी विकास मन्त्रालय अन्तर्गत जनता आवास कार्यक्रमले आठ महिनाअघि दलित समुदायको घर
६ महिना भयो दिललाई राम्रो सँग निद्रा लागेको छैन । घरको भाडा, लाखौ ऋणको ब्याज, किस्ता र बन्द गरेर राखेको रेष्टुरेण्ट सम्झेर कोल्टे फेर्दा फेर्दै कयौ रात बितेका छन् ।
एक महिनादेखि बसन्ती सदा जलनले छट्पटाइरहनु भएको छ । घाँटीदेखि गोडासम्म आगोले जलेर घाउ नै घाउ छ । घाउ कुहिएर हेर्नै डरलाग्दो छ । उठ्न खोजे पनि जलेको छाला तन्किँदा
अनकन्टार भिरको कपेरामा ठूलो ढुङ्गाखानी । महिलाहरू गिट्टी फुटाउँछन् । कपेरामा बसेर पुरूषहरू ढुङ्गा झिक्छन् । ढुङ्गा फोर्ने र गिट्टी कुट्ने कसैको टाउकोमा हेलमेट छैन । दैनिक पानी परेरहेको छ
करे सार्कीले पेटभरी खान नपाएको धेरै दिन भयो । पहिरोले घर पुरेपछि विस्थापित भएका उहाँले झण्डै एक महिनादेखि पेटभरी खान र आनन्दले निदाउन पाउनु भएको छैन । खाद्यान्न अभावमा ६
काखमा १९ दिनको छोरी च्यापेकी २५ वर्षीया मनोरमादेवी देबको अनुहार मलिन छ । तीन दिनदेखि उहाँको घरको चुलो बलेको छैन । सप्तरीको विषहरीया गाउँबाट थाँतथलो उठेपछि पति राधेश्याम र छोरीहरूसँगै
विश्वव्यापी रूपमा फैलिएको कोरोना भाइरस (कोभिड १९) को जोखिम नियन्त्रण गर्न जारी लकडाउनले गर्दा महोत्तरीका अधिकाँश स्थानीय तहको दलित र सुकुम्बासी बस्तीका जनता खाना नपाएर भोक भोकै बस्न बाध्य छन्
‘आफन्तहरूले हेरेनन्, केही गरेनन् भनेर के दुःखमनाउ गर्नु ? जन्माएको छोरा नै आफ्नो हुन सकेन । अहिले कोही नभएकी र केही नभएकी भएको छु ।’ सप्तरी जिल्लाको सबैभन्दा दक्षिण–पश्चिममा रहेको
अवैध घरेलु विषाक्त मदिरा सेवनको कारण पछिल्लो दुई महिनामा धनुषा र महोत्तरीमा ३५ जनाको मृत्यु भएको छ । धनुषा र महोत्तरीमा ०७६ चैत महिना देखि ०७७ वैशाख २३ गतेसम्मको
काखमा दुधे बालक । पिठ्यूँमा छ महिना काम गरि फर्कंदा ल्याएको कोसेली (भारी) थियो । धन कमाउन काला पहाड गएका उनीहरूले भारतमा बस्दाको दुख बिर्सिएर सीमामा पाइला टेक्दा मनमा थोरै
कोरोनाभाइरसका साथै अन्य सरुवा रोग फैलिन नदिन हात धुनु अत्यन्तै महत्वपूर्ण छ सहि तरिकाले साबुन पानीले हात धुनु कोरोनाभाइरस विरुद्धको लडाईंमा अत्यन्तै प्रभावकारी प्रमाणित भएको छ । कोरोनाभाइरसका साथै अन्य
कोही कोल्टो परेर त कोही हात खुट्टा फैलाएर सुत्छन् । अझ कोही घोप्टिएर त कोही उत्तानो परेर सुत्छन् । कोही सुतेका बेला फनफनी घुम्छन् । मानिसको स्वभाव अनुसार मात्र नभई
आइतबार बिहानैदेखि घर, टोल र समाजमा अन्तर्राष्ट्रिय नारी दिवसको चर्चा चल्यो, सामाजिक सञ्जाल होस या सन्चार माध्यममा पनि सबैले यो दिवसको अवसरमा शुभकामना आदान प्रदान गरे । अमेरिकाको सिकागो शहरमा
११ वर्षीय सुनिल कुवँर इँटा बनाउने साँचो निकै छिटो चलाउनुहुन्छ । हातमा कापी कलम समाएर पढ्ने, लेख्ने हात भक्तपुरको झौखेल स्थित इँटा भट्टामा परिवारसँगै इँटा बनाउँदा र इँटा पल्टाउँदैमा थाक्छन्
सेतो कपाल, च्याउरिएका गाला, उमेरले अधबैसे उमेर ढपक्कै ढाकेको आँखैबाट छुट्टिन्छ ६३ वर्षीय नन्दबहादुर फगामी मगरको । ३३ वर्षदेखि जङ्गलमा नै बसेर जङ्गलकै काठ, दाउरा र ढुंगा मुढा उहाँका दैनिकी सहयात्री
बैशाखको महिना बिहानै देखि हुप्प गर्मी । विजय कायतको घरमा मान्छे आउने जाने चहल पहल सुरु भयो । १९ गते राती विजयले केटी भगाएर ल्याएको कुरा गाउँभरी भइसकेको थियो ।
माघ महिनाको चिसो सिरेटो, बिहानीको झुल्के घामसँगै घरको आँगनमा आमाको साहरामा ह्विलचेयरमा निस्किन्छन् हरिचन्द्र रावल । खलाचौरस्थित कर्णाली राजमार्गको छेउमा उनको घर छ । घरदेखि वरपर जान नसक्ने भएपछि दुई
हिउँद सुुरू भएपछि शारदा नदी किनार यतिबेला बाक्लो हुस्सुुले भरिएको छ । नदी किनारमा ससाना गिट्टीका थुप्राहरू पनि छन् । ति थुप्राहरूमा शारदा र सरस्वती विश्वकर्माका आवश्यकताहरू थुप्रिएका छन् ।
गुजुप्पको बस्ती । इस्मा गाउँपालिका–४ को पैयाँपाटा । दुई घर बाहेक सबै कार्की । तीन वर्षमा एक पटक आउने कुलपुजाले सबै परिवार खुसी थिए । देश परदेशबाट आएका अभिभावक र
सात वर्षीया सुनिता थारु चार वर्षीया बहिनी हेलिनालाई पिठ्यूँमा बोकेर एकाबिहानै कुश्माबजारको व्यस्त सडक शिवालयचोकमा निस्किनुहुन्छ । यसअघि गत चैत महिनामा कुश्मा बजारकै शिवालय माध्यमिक विद्यालयमा सञ्चालित अनौपचारिक कक्षामा बिहानी
