द्वन्द्वमा बेपत्ता भएका आफ्नो छोराको अवस्था बारे सार्वजनिक नहुँदा छोराको पीरले बाँच्न समेत कठिन भएको चौतारा सागाचोकगढी नगरपालिका-१३ स्थित ठूलोसिरुवारीकी बेपत्ता पारिएका व्यक्तिका परिवार ७८ वर्षीया डल्ली सार्कीले बताउनु भयो ।
साबिक ठूलोसिरुवारी गाविस-२, कोटडाँडाँ हाल चौतारा सागाचोकगढी नगरपालिका-१३ की डल्ली सार्कीको २२ वर्षीय छोरा गोरेबहादुर पुर्कोटीलाई ०५६ जेठ २ गते माओवादी समर्थक भएको आरोपमा सेनाले काठमाडौँको बागबजारबाट गिरफ्तार गरी लगेकोमा हाल सम्म उहाँ फर्केर आउनु भएको छैन ।
सेनाले गिरफ्तार गरी लगेको आफ्नो छोरा एक दिन फर्केर घर आउने आशामा आफू बाँचेको डल्ली सार्कीले बताउनु भयो । तर धेरै समय बित्यो छोराको खबर नपाउँदा आफू बाँच्न समेत कठिन भएकोले बेपत्ता छोराको खोजिको लागि पहल गरिदिन डल्ली सार्कीले इन्सेकलाई आग्रह समेत गर्नुभयो ।
‘छोरा आउँछ कि भन्ने आशामा दिन बिताएको पनि २४ वर्ष बित्यो, तर अहिले सम्म छोरा फर्केर आएन । क्याम्पस पढ्न गएको मेरो छोराले के बिराम गर्यो र ? यसरी अहिले सम्म हामीलाई अन्याय सहन किन बाध्य परिएको होला ?’, उहाँको मनमा अनेकखाले प्रश्नहरू उब्जिएको छ ।
बेपत्ता पारिएको छोरा मारिएकै भए पनि काहाँ कहिले मारिएको हो खबर दिए हुन्थ्यो । मारिएको भए काजक्रिया गर्न पाइन्थ्यो । जीवनभर छोारको पीरले तड्पिएर बाँच्नु पर्ने अवस्था भएको बेपत्ता गोरेबहादुरकी आमा डल्ली सार्कीको भनाई छ ।
छोराको खोजिका लागि मानव अधिकार आयोग, बेपत्ता आयोग, शान्ति समिति, जिल्ला प्रशासन कार्यालय लगायत विभिन्न ठाउँमा विभिन्न मितिमा निवेदन दिए पनि खोजी नभएको डल्ली सार्कीको गुनासो छ ।
बुबा बुद्धिलाल सार्की पनि बेपत्ता छोराकै पीरले पाँच वर्ष अघि बित्नुभयो । आफू पनि न्याय नपाएरै मर्ने भएँ, केही पहल त गरिदिन पर्यो नि भन्दै इन्सेकलाई उहाँले आग्रह गर्नुभयो ।
